Hersenspinsels van Angst


Met hoopvolle ogen
Staar ik mijn eigen reflectie aan
Blij dat het leven mij niet heeft bedrogen
Het leven waar ik kapot aan zou gaan

Angsten die je dodelijk omringen
Alles waar je in geloofd
De lust, het niet meer zingen
In één klap verdwenen


Vast gehouden en bekneld
In je eigen geweten
Verlammend is het gevoel wat verteld
Dat jij maar klein moet blijven


Diep in je hersenspinsels van angst
Zing je op de melodie
Waarop je danst
De kracht van het leven


Het leven dat me zo leek te bedriegen
Vol met schimmen van belemmering
Leek niet te liegen
Mijn ziel leek te spreken, het is niet gestorven
Met een harde schreeuw in de realiteit
De realiteit van het leven Dat mij tot het betere leidt.
De reflectie van zekerheid

« Go Back »